Σκέψεις και ιδέες...

And those who cannot teach, criticize. Δικό μου αυτό. Εν μέρει. Ναι, απεχθάνομαι τους κριτικούς ως επάγγλεμα, αλλά και γενικά αυτούς που κρίνουν. Ειδικά αυτούς που δεν έχουν ζωή και κρίνουν τις ζωές των άλλων. Δεν υπάρχει εποικοδομητική κριτική. Αν θέλεις να βοηθήσεις τον άλλον, τον εξυψώνεις, παινεύοντας ότι κάνει καλά, ή τον βοηθάς να γίνει καλύτερος σε αυτά που παίρνουν βελτίωση. Έτσι, από μόνος του θα αφοσιωθεί στα θετικά του και σιγά, σιγά, τα αρνητικά θα γίνουν η εξαίρεση. Δεν το λεω εγώ, το λένε οι κορυφαίοι leaders στον κόσμο. Κανείς δεν έγραψε ποτέ ότι ηγέτης είσαι αν κρίνεις τον άλλον, αντίθετα, ένα από τα σημαντικότερα χαρακτηριστικά του ηγέτη είναι το να δίνει το παράδειγμα. Προφανώς, αυτό δε σημαίνει να κρίνει, αλλά να κάνει το σωστό, ή να το κάνει καλύτερα και να δείχνει το δρόμο. Ο κόσμος πάσχει από ηγέτες. Κυβερνάνε πιόνια, ηγετίσκοι. Άτομα που έφτασαν σε ψηλά πόστα γλύφοντας κατουρημένες ποδιές και κάνοντας θελήματα και τώρα, κάνουν τα θελήματα των πλουσίων. Πρόσ...

Μεγάλη Δευτέρα λέει και κάποιοι, λίγοι, αρχίζουν νηστεία. Ακόμα λιγότεροι την άρχισαν την Καθαρή Δευτέρα, όμως μόνο ένα μικρό ποσοστό από αυτούς, ξέρει τι κάνει και γιατί το κάνει. Οι Καθολικοί τουλάχιστον είναι πιό ενημερωμένοι. Νηστεία = vegan. Απλά. Δεν τρώνε τίποτα ζωικό. Δεν έχει τρώω ελιά, αλλά όχι λάδι, δεν έχει τρώμε ψάρι την 25η και των Βαϊων, δεν έχει εξαιρέσεις. Μιλούσα με μια κοπέλα (καθολική) που τρώει ζωικά, αλλά όχι σκοτωμένα (δεν ξέρω πως το λένε, έχω μπερδευτεί με τα "κόμματα") και κάνει νηστεία όλη τη Σαρακοστή (που είνα 48 μέρες...). Πάμε λοιπόν σε μια Pub, φέρουν τον κατάλογο με τις μπύρες και αρχίζει να ψάχνει το κινητό. Στην αρχή πειράχτηκα. Τόσοι άνθρωποι εδώ, ήρθαμε παρέα να φάμε κι αυτή κοιτάει το κινητό της; Όταν όμως παράγειλε μπύρα, διαβάζοντας το κινητό, τη ρώτησα τι έψαχνε... Πολλές ζυθοποιίες λοιπόν, για να ξεθολώσει η μπύρα, την επεξεργάζονται με διάφορες τεχνικές, όπου κάποιες από αυτές περιέχουν ζωικά λίπη, κυρίως γέλη. Οι σωστοί vegan λ...

Ναι, sheep, πρόβατο. Η τίγρης πήγε περίπατο. Μαζί με τη διανόηση των Ελλήνων. Μπροστά στο χαζοκούτι, αποβλακωμένοι κι αποσβολομένοι, παρακολουθώντας 10 τυχάρπαστα μηδενικά, που βρέθηκαν εκεί, επειδή γνώριζαν ή πίποσαν κάποιον. Ο ηλίθιος ο Έλληνας, που δεν έχει να φάει, αλλά θα κάνει φίρμες τον κάθε άσχετο, που αύριο θα πηγαίνει στα μπαράκια επί πληρωμή, να πίνει το ποτό του και να προωθεί το μαγαζί. Ο Έλληνας που έχει γαμηθεί στο διάβασμα, για να μπορέσει με το άθλιο εκπαιδευτικό σύστημα να μπει στο Πανεπιστήμιο, για να πάρει ένα βασικό μισθό βγαίνοντας, κάθεται και βλέπει και συζητάει κι έχει γεμίσει το Fb με σχετικά memes, γύρω από την ίσως μοναδική εκπομπή που δεν είναι επανάληψη, γιατί και οι ειδήσεις, επαναλήψεις παίζουν. Πρόβατα, στη σφαγή. Τους σφάζουν μέρα με τη μέρα και το μόνο που τους νοιάζει, είναι τι γίνεται στο παιχνίδι και πόσο θα έχει το νέο κινητό παντόφλα, για να βγάζουν selfies στις τουαλέτες, να τις ανεβάζουν στο Instagram και να παίρνουν likes... Ραγιάς θα με...

Ισχυρογνώμον (και όχι με Ω, όπως αναφέρεται σε κάποια λεξικά) είναι αυτός που παράλογα ή απόλυτα υποστηρίζει τη γνώμη του. Η σημασία εδώ, καθορίζεται από το "παράλογα" ή "απόλυτα". Υποστηρίζει μια άποψη δηλαδή, χωρίς λόγο, χωρίς να δέχεται άλλες απόψεις. Δυστυχώς όμως, πολλές φορές θα χαρακτηριστεί κάποιος έτσι, χωρίς πραγματικό λόγο. Η κοινωνία μας, βάζει εύκολα ταμπέλες και δύσκολα τις βγάζε (καλλίτερα να σου βγει το μάτι, παρά το όνομα). Έτσι κι εγώ, έχω χαρακτηριστεί και χαρακτηρίζομαι ακόμα, έτσι. Ξέρω, όλοι λένε ότι είναι αθώοι, αλλά εγώ είμαι! Χαχα... Θέλω να διαφοροποιήσω κάποιους εδώ. Υπάρχουν μερικοί άνθρωποι, που δεν εκφέρουν πάντα γνώμη, δεν τα ξέρουν όλα. Όμως, όταν το κάνουν, συνήθως έχουν ψάξει, έχουν διαβάσει, έχουν μελετήσει και μετά από αρκετό χρόνο, βγάζουν κάποια συμπεράσματα. Έρχεται λοιπόν κάποιος, που έχει μια αντίθετη άποψη σε κάποιο θέμα, προσπαθεί να τον πείσει για το αντίθετο και επειδή δε μπορεί, τσακ, βάζει ταμπέλα. Αγαπημένε μο...

Μόλις είδα το Doctor Strange... Μου υπενθύμισε, ότι έχω καιρό να διαλογιστώ, να βγω από το υλικό μου σώμα, να γεμίσω τις πνευματικές μου μπαταρίες. Και να σκεφτεί κανείς ότι, επειδή δεν είμαι fan των αμερικάνικων comics, δεν είχα ιδέα τι είναι και το είδα μόνο και μόνο επειδή μου αρέσει ο Benedict Cumberbatch. H όλη αποχή άρχισε όταν είχα το ατύχημα το 2004, όπου ρωτούσα συνεχώς το αγγελάκι μου, ενώ του είχα ζητήσει να με προστατεύσει, γιατί. Γιατί έπεσα, γιατί καταστράφηκε η μηχανή μου, που περίμενα 9 μήνες να έρθει, ενώ την είχα μόλις 25 μέρες... Παρόλο που πλέον γνωρίζω, ότι όλο αυτό με έφερε εδώ που είμαι σήμερα, με έφερε πιό κοντά στη γυναίκα της ζωής μου, έχω πολύ καιρό να μιλήσω με το αγγελάκι μου, σα να του κρατάω κακία. Νομίζω ότι δε χρειάζεται καν να το "συγχωρήσω", εγώ πρέπει να ζητήσω συγνώμη, που δεν καταλαβαίνω.

Πρώτη ανάρτηση μετά από σχεδόν 7 χρόνια... Ακόμα παντρεμένος (σε λατρεύω), πλέον με ένα εξαιρετικό αγοράκι να τρέχει και να φωνάζει και κάτοικοι εξωτερικού. Ναι, φύγαμε και ησυχάσαμε. Όχι τελείως, δε μπορείς να αποκοπείς τελείως, αλλά, σε ένα αρκετά μεγάλο ποσοστό, ηρεμήσαμε, μας έφυγε το άγχος της επιβίωσης, αρχίσαμε πάλι να βγαίνουμε, να πάμε εκδρομές, να διασκεδάζουμε. Μας λείπουν οι φίλοι, αλλά, θα κάνουμε άλλους. Το σημαντικότερο είναι, πως το παιδάκι μας θα σπουδάσει σε μερικά από τα καλύτερα σχολεία και πανεπιστήμια της Ευρώπης. Μόνο και μόνο για αυτό, δεν το κουνάω από εδώ. Ξέρω, ο καιρός. Το φαγητό. Ναι, αλλά η ηρεμία μου, έπαιζε σημαντικότερο ρόλο. Οι άνθρωποι εδώ σε σέβονται. Σε υπολογίζουν. Φαίνεται παντού, από τον εργοδότη σου, μέχρι τις διαβάσεις πεζών, που έχουν σταματήσει να περάσεις, πριν καν φτάσεις στην άκρη του πεζοδρομίου. Είναι όμως και σοβαροί. Δεν ανέχονται βλακείες και δήθεν. Αν μπεις σε συζήτηση και δεν έχεις επιχειρήματα, σε κάνουν πέρα. Σπάνια θα δεις...

Τις περισσότερες φορές σκεφτόμαστε το μέλλον και αναρωτιόμαστε πως θα είναι. Είτε αυτό αφορά σε προσωπικό επίπεδο, είτε τις δουλειές μας, είτε τις οικογένειές μας, είτε γενικότερες καταστάσεις. Προσωπικά ακολουθώ την εξής τακτική: Παρατηρώ μια ανάλογη κατάσταση που όμως έχει φτάσει στο τέλος ήδη. Έτσι είναι σα να γνωρίζω το τέλος τις δικής μου, ή τουλάχιστον ποιά θα είναι η πιθανότερη κατάληξη. Στη σημερινή κατάσταση όλοι νοιώθουμε αβέβαιοι για το μέλλον, αλλά το μέλλον ήταν παρελθόν, το μέλλον μας κάποιοι το έχουν ζήσει κι έτσι ξέρουμε, αν όχι την κατάληξη, τις επιλογές μας. Διαβάστε το παρακάτω κείμενο, που βρήκα σε post ενός φίλου και το αντιγράφω εδώ για να μη χαθεί και το ψάχνω. Είναι μεγάλο, το γνωρίζω, αλλά αξίζει η κάθε του λέξη. Περιγράφει την κατάσταση που δημιουργήθηκε στην Αργεντινή πριν 10 περίπου χρόνια, την επέμβαση του ΔΝΤ και την τελική κατάληξη. Το θέμα είναι, ότι ξέρουμε τι πρέπει να γίνει, αλλά ξέρουν κι αυτοί τι αντιμετώπισαν το παρελθόν και ενδεχομένως να είναι πρ...